امشب به اسرار عزيزترين دوستم ميخوام از دلم بنويسم،هميشه به خودم ميگم اگه من توو اين دنيا نبودم چه فرﻗﻰ به حال ديگران ﻤﻰ كرد،من به چه دردى ميخورم،همش فكر ميكنم ما آدما فقط براى امتحان دادن به دنيا اومديم و هيچ هدف ديگه اى براى  به وجود اومدنمون وجود نداره،ﺑﻌﻀﻰ وقتا به سرم ﻤﻰزنه كه امتحاﻨﻰ كه بايد پس بدم رو فراموش كنم ودوروز دنيا رو زندﮔﻰ آزادانه كنم،ولي بعدش كه به عاقبتش فكر ميكنم،ميگم ﺑﻰخيال زندﮔﻰ آزادانه،بازم ميرم به فكر امتحاﻨﻰ كه بايد به خيرى انجامش بدم،وﻗﭡﻰ هم كه دارم مقدمات امتحانم رو توراه خدا آماده ميكنم تازه ﻤﻰ فهمم كه همين آماده كردن خودم براى زندﮔﻰ جاودانه خودش يه زندﮔﻰ آزادانه يه.مگه نه؟؟؟اصل زندﮔﻰ ﭕﻌﻨﻰ نشستن با خدا البته نه فقط وقتاﭕﻰ كه به مشكل برﻤﻰخوريم!در كنار اين زندﮔﻰ خداﭕﻰ ﻤﻰ تونيم به عشق هم فكر كنيم منظورم عشق واقعيه نه بازى با عاطفه ى ديگران،هميشه هم يادتون باشه توى اين راه كه مهم ترين اتفاق زندگيتون داره اتفاق ﻤﻰ افته اشتباه نكنيد،چون ﺑﻌﻀﻰ عشقا. . . . . . . . !يادتون باشه كنار عاشق شدن امتحانتون رو فراموش نكنيد چون دنيا زودگذره،پس به فكر عاقبت هم باشيد،شايد اين چيزا واسه خيلياتونﺑﻰﻤﻌﻨﻰ باشه،اما اگه ﮐﻤﻰ بهش فكر كنيد به نتيجه ﻤﻰ رسيد،من امتحانش كردم و داره كم كم به نتيجه اى كه دوست داشتم نزديك ميشم،همه ى اينا لطف خداوكمك يه دوست بود كه من از گمراﮪﻰ در اومدم.شما هم ميتونيد،شايد هم قبل از من به اين نتيجه رسيديد،آره؟؟؟پس يادتون باشه واسه به وجوداومدن همه ى ما دليل و سرنوﺷﭡﻰ رو پيشﺑﭕﻨﻰكردن.به اميد اينكه هم امتحان رو خوب بديد هم عاشق همديگه باشيد.

پس خدايا،

به من ﻨﭕﺴﭡﻰعطا كن كه در لحظه ى مرگ بر ﺑﻰ ثمرى لحظه اى كه براى زيستن گذشته است،حسرت نخورم و مردﻨﻰ عطا كن كه بر بيهودﮔﻰ اش سوگوار نباشم.